Vandaag, 16 oktober, is het de Dag van de Baas. Een mooi moment om eens stil te staan bij het vak. Al vraag ik me soms af of ‘jongleur’ mijn functie beter omschrijft dan ‘directeur’.

Als directeur van C.A. de Groot houd je behoorlijk wat ballen in de lucht. Projecten, mensen, veiligheid, kwaliteit, investeringen, klanten en planning. En dan zijn er nog wet- en regelgeving en een politieke koers die niet altijd helpt om ver vooruit te kijken. Je wilt richting geven, terwijl je soms zelf nog zoekt waar de weg precies naartoe loopt.

Op papier ziet leidinggeven er overzichtelijk uit: doelen stellen, besluiten nemen en zorgen dat iedereen weet wat er moet gebeuren. In de dagelijkse praktijk blijkt dit echter lastiger dan je denkt. Meestal begint de dag namelijk met een keurige agenda, maar neemt de werkelijkheid al voor zeven uur het voorzitterschap over.

Een planning schuift, een machine valt uit, een klant heeft een aanvullende wens. En ergens tussendoor vraagt iemand: ‘Heb je heel even?’ Natuurlijk. Dat ‘heel even’ staat inmiddels alleen niet meer in minuten uitgedrukt.

Toch zit juist daar de toegevoegde waarde van ons werk. Beslissen wanneer niet alles duidelijk is. Luisteren, ook als je dacht het antwoord al te hebben. Verantwoordelijkheid nemen wanneer het tegenzit. En kunnen toegeven dat jouw briljante idee na overleg toch vooral een idee bleek.

Dat laatste houdt een mens bescheiden. Gelukkig hebben we genoeg collega’s die daar graag bij helpen.

Want hoe groot ‘directeur’ ook op je visitekaartje staat: daarmee is nog geen project uitgevoerd, vracht gereden of machine gerepareerd. Dat gebeurt dankzij de kennis, inzet en betrokkenheid van onze mensen. Op de projecten, in de werkplaats én op kantoor.

Daarom past op de Dag van de Baas vooral een dankjewel aan het team. Aan de collega’s die meedenken, aanpakken en ook zeggen wanneer iets beter kan. Juist dat hebben we nodig om samen vooruit te komen.

Ik blijf intussen oefenen met jongleren. En mocht er eens een bal vallen, dan begint verantwoordelijkheid nemen met zelf bukken.

Vandaag de dag van de baas. Morgen weer gewoon de dag van ons allemaal.